Saturday, April 25, 2015

Living at the Right Speed - Carol Honore

original reading
http://www.awakin.org/read/view.php?tid=494

சரியான வேகத்தில் வாழ்தல்
- கரோல் ஆனர்

வேகம் மற்றும் நிதானம் என்பவை நம் வாழ்க்கை தத்துவத்தை பிரதிபலிக்கும் குறியீடுகள்.

வேகம் என்பது பொதுவாக பரபரப்பானது, ஆளுமை செய்வது, அவசரப்படுவது, முரட்டுத்தனமானது, அலசி ஆராய்வது, மேலோட்டமானது, சுறுசுறுப்பானது, பொறுமை இல்லாதது,  எண்ணிக்கை சார்ந்தது என்று கருதப்படுகிறது.

இதற்கு எதிர்மறையாக, நிதானம் என்பது, அமைதி, ஜாக்கிரதை, கவனிப்பு, சலனமற்ற, உள்ளுணர்வு சார்ந்த, அவசரமில்லா, பொறுமையான, ஆழ்ந்து சிந்திக்கும், தரத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் நிலையாக கருதப் படுகிறது. மக்கள், கலாசாரம், பணி, உணவு - எல்லாவற்றோடும் நிஜமான, ஆழ்ந்த தொடர்புகளை ஏற்படுத்துவதற்கு நிதானம் தேவைப் படுகிறது.

நிதானம் என்றால் சுறுசுறுப்பில்லாத ஒரு நிலை என்று அர்த்தம் இல்லை. நிதானமாக ஒரு பணியை செய்யும்போது அதன் பலன் விரைவில் கிடைப்பதை நாம் பல விஷயங்களில் காண்கிறோம், நிதானமான மன நிலையுடன் நம்மால் துரிதமாக காரியங்களை செய்யவும் முடியும்.

நமக்கு வெளியே எவ்வளவு அவசர வேலைகள் இருந்தாலும், உள் நிதானத்துடன் எவ்வாறு நடந்து  கொள்வது என்று சில நூறாண்டுகளுக்குப் பிறகு நாம் மீண்டும் கற்றுக் கொண்டு இருக்கிறோம். இதற்கு நிதான இயக்கம் என்று பெயர் கொடுக்கப் பட்டு உள்ளத

நத்தையின் வேகத்தில் எல்லாற்றையும் செய்ய வேண்டும் என்பது நிதான இயக்க்கத்தின் மையக் கருத்து அல்ல. இந்த இயக்கத்தில் சேர்ந்துள்ளவர்கள் உங்களயும், என்னையும் போன்ற மக்கள். இந்த வேகமான், நவீன சூழ்நிலையிலும், தரமான வாழ்க்கையை விரும்புவர்கள்.

நிதான இயக்கத்த ஒரு வார்த்தையில் விவரிக்க வேண்டும் என்றால் சமநிலை  என்று சொல்லலாம். எப்போது வேகமாக ஒரு செயல்பாடு தேவைப்படுகிறதோ, அப்போது வேகமாவே செயல்பட வேண்டும். எப்போது நிதானம் தேவைப்படுகிறதோ, அப்போது நிதானத்துடன் செயல் பட வேண்டும். அதாவது, ஒவ்வொரு கணத்திலும், வாழ்வின் லயத்திற்கு ஏற்ற சரியான தாளத்தை தேர்ந்து எடுக்க வேண்டும். 

கேள்வி: நீங்கள் சூழலுக்கு ஏற்ப வேகத்தை மாற்றிய ஒரு தருணத்தை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

Friday, April 17, 2015

Self Knowledge - Gibran

Original Reading
http://www.awakin.org/read/view.php?tid=310

Self Knowledge
சுய அறிவு
- கலீல் கிப்ரான்


சுய அறிவைப் பற்றி எங்களுக்கு சொல்லுங்கள் என்று ஒருவர் கேட்டார். அதற்கான பதில் இப்படி வந்தது.

ஆழ்ந்த அமைதியில் இருக்கும் உங்கள் இதயத்திற்கு பகலிரவின் ரகசியங்கள் தெரியும். ஆனால் அந்த உண்மையின் குரலைக் கேட்பதற்கு உங்கள் காதுகள் ஏங்குகின்றன.

எண்ணங்களால் எப்போதும் தெரிந்ததை நீங்கள் வார்த்தைகளாலும் அறிவீர்கள். உங்கள் கனவின் மெய்யை உங்கள் விரல்கள் தீண்ட முடியும். தீண்டவும் வேண்டும்.

மறைந்திருக்கும் உங்கள் ஆத்மாவின் நீரூற்று, எழும்பி கடலினை நோக்கிப் பாய வேண்டும். அப்போது உங்களுடைய ஆழத்தின் புதையல்கள் திறந்து காண்பிக்கப் படும். ஆனால் இவற்றை எடை போட தராசு ஒன்று தயார் செய்ய வேண்டாம்.

அறிவி்ன் ஆழத்தை கோல் கொண்டும், மிடுக்கான வார்த்தைகள் கொண்டும் தேட வேண்டாம். ஏனெனில், சுயம் என்னும் கடலிற்கு கரைகளும் இல்லை, அளவும் இல்லை...

நான் உண்மையை கண்டு பிடித்து விட்டேன் என்று சொல்வதை விட நான் ஒரு உண்மையை கண்டேன் என்று சொல்வது நல்லது. நான் ஆத்மாவின் பாதையை கண்டு பிடித்து விட்டேன் என்று சொல்வதை விட ஆத்மாவை என் பாதையில் கண்டேன் என்று சொல்லலாம்.ஏனென்றால் ஆத்மா எல்லா பாதைகளின் மீதும் பயணிக்கிறது.

அது நடக்கும் பாதை ஒரு நேர்க் கோடு இல்லை அது ஒரு நாணலைப் போல வளர்வதும் இல்லை.. ஆத்மாவின் விரிதலானது, எண்ணில்லா இதழ்கள் கொண்ட ஒரு தாமரை மொட்டின் அவிழ்தல் போன்றது.

கேள்வி
உங்கள் சுய அறிவு என்று நீங்கள் எதைக் கூறுவீர்கள்? 

Wednesday, April 8, 2015

Keep Looking and You'll See - Bo Lozoff

கவனித்தால் தென்படும்
- போ லோசோஃப்

Original Reading

உலகின் எல்லா ஞான பாரம்பரியங்களிலும் வாழ்வில் மூன்று விதிகளைக் கடைப்பிடிக்க அறிவுரை உள்ளது.
1) பொருள் மீது ஆசை கொள்ளாமல் எளிமையாக வாழ்தல்.
2) நம் வாழ்வை, நாம் விரும்பும், மற்றும் முக்கியமாக கருதும் ஒரு காரியத்திற்குஅர்ப்பணித்தல். 
3) தினமும் நம் தனிப்பட்ட ஆன்மீக பயிற்சிக்காக ஒரு சில நிமிடங்கள்ளாவது ஒதுக்குதல்..

வாழ்வின் அர்த்தத்தை நாம் வெளியே தேடினால் அதைக் கண்டுபிடிப்பது கடினம். நம்மை நாமெ நிலைப் படுதிக் கொண்டு அதைத் தேடினால், அந்த அர்த்தம் நமக்காக இந்த தருணத்தில் காத்துக் கொண்டு இருப்பதை புரிந்து கொள்வோம்.(...)

தினமும் நாம் தியானத்தில் அமர்ந்து, உண்மையாக நம் உடலும் மனமும் உணர்வதைப் சாட்சியாக பார்த்தோமானால், சிறிய பெரிய சலனங்கள் மேலெழுகின்றதை உணரலாம். முதலில் இவை நம்மை தொந்தரவு செய்வது போல இருந்தாலும், நாம் கவனித்துக் கொண்டே இருந்தால், தெளிவு பிறக்கத் தொடங்குகிறது. (...)

நம்மை நாமே ஒரு சிறிய விதத்தில் கூட ஏமாற்றிக் கொண்டோம் என்றால், நம் ஆன்மீகப் பயிற்சி அதைக் காட்டிக் கொடுக்கும். அது என்ன தவறு என்பதை நாம் கவனமாக தேடினால், அது தென்படும். அதன் பிறகு நம் தவறை நாம் திருத்திக் கொள்ள முயற்சி செய்தால், நம்மை பற்றியும், இந்த உலகைப் பற்றியும், நாம் சிறிது புரிந்து கொண்டு இருப்போம்.

கேள்வி
உங்கள் வாழ்வில் நீங்கள் முக்கியமாக கருதும் ஒரு காரியம் என்ன? 

Thursday, March 26, 2015

Experiential Wisdom by S. N. Goenka

அனுபவத்தால் வரும் மெய்யறிவு
- S.N. கோயங்கா

Oringial Reading:
http://www.awakin.org/read/view.php?tid=55

மெய்யறிவு என்பதற்கு, சரியாக அறிவது என்று பொருள். மேலோட்டமான உண்மையை அறிவது மெய்யறிவு ஆகாது. ஒரு குழந்தை, ஒரு வைரத்தைப் பார்த்தால், அது அழகான பளபளக்கும் கல் என்று புரிந்து கொள்ளும். அதையே ஒரு நல்ல ஆசாரி பார்த்தால், அதன் குறை நிறைகளை ஆழமாக அறிந்து, அதன் விலையை சரியாக கணிப்பார். இதைப் போல், எந்த ஒரு சூழ்நிலையையும், ஆழத்துடன் நோக்கி, அடியில் படிந்து இருக்கும் முழுமையான உண்மையை, சரியாக புரிந்து கொள்ளும் திறனே மெய்யறிவு.

இந்த அறிவை நாம் மூன்று வகையாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று கேள்வி ஞானத்தாலோ, பிறர் கருத்துக்களைப் படிப்பதாலோ வருவது. இரண்டாவது, நம் கருத்துக்களைக் கொண்டு, அலசி ஆராயும் பகுத்தறிவால் வருவது. இவை இரண்டும், வாழ்க்கையில் உபயோகமாக இருந்தாலும், பிறர் வழியே நம்மை அடைந்த காரணத்தால், இவற்றால் நீண்ட காலப் பயன் நமக்கு கிடைப்பது இல்லை.
      
மூன்றாவது வகையானது, நம் சொந்த அனுபவத்தால் நமக்குள் மலரும் மெய்யறிவு. இந்தப் பயனுள்ள அறிவாற்றலை மேம்படுத்த, நாம் அறநெறிகளைப் பின்பற்றுவதும், விழிப்புணர்வை வளர்த்துக் கொள்வதும் அவசியம். இந்த  மேம்பட்ட நிலையில் நிற்கும் மனதால் மட்டுமே, உண்மையை, உள்ளது போல், புரிந்து கொள்ளவும், அறிந்து கொள்ளவும், முடியும்.

கரு / கேள்வி:
உங்கள் அனுபவத்தில் மலர்ந்த ஒரு மெய்யறிவை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

Friday, March 20, 2015

Unproduced Stillness by Adyashanti

Original reading: 
http://www.awakin.org/read/view.php?tid=343
  
தயாரிக்காத மௌனம்
- ஆத்யஷாந்தி


மௌனம், அமைதி, விழிப்புணர்வு போன்றவற்றை நாம் உருவாக்க முடியாது. அவை நாம் தயாரிக்க கூடிய நிலைகள் இல்லை. பெயரும், உருவமும் அற்ற மௌனம் என்னும் சாட்சியில்தான் எல்லா நிலைகளும் எழுவதும், பின்பு விழுவதும் நடக்கிறது. நாம் இந்த சாட்சியாக, அமைதியில் இருக்கும்பொழுது மற்ற எல்லாம் அதனதன் இயற்கையில் இயங்குகின்றன. மனதின் கட்டாயப் பிடியில் இருந்து நம் விழிப்புணர்வு விடுபடுகிறது.

எண்ணங்களின் ஓயாத அசைவுகளால் தொட முடியாத ஒன்றை நம் அனுபவத்தின் மூலம் கண்டுபிடிப்பது நம் ஆன்மீக பயிற்சியின் நோக்கமாகும். இதற்காக நம் எண்ணங்களை அடக்கத் தேவை இல்லை, மூளையை மட்டும் பயன்படுத்தி எல்லவற்றையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டியதும் இல்லை. நம்முள் எப்பொழுதும் இருக்கும், நாம் அறியாத, அசையாத மூலத்தை அறியும் முயற்சியில் நாம் இறங்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் நம் எண்ணங்கள் உண்மையை பிரதிபலிக்கத் தொடங்கும். இல்லாவிடில் கருத்துக்களால் மட்டும் உருவாக்கப்பட்ட தோற்றங்களை மட்டுமே நம்மால் காண முடியும்.

நான் பேசுவது எண்ணம், கருத்து, நம்பிக்கை - இவற்றின் வழியே மட்டும் எல்லாவற்றையும் புரிந்து கொள்ளும், நிர்பந்தம் இல்லாத மனதின் ஒரு நிலையப் பற்றி;  நம்முடைய பாதுகாப்புக்காக மனதையோ, உணர்வுகளையோ, உணர்ச்சிகளையோ மேற்கோள் காட்டாமல், எல்லா  பிரிவுகளையும் நாம் மறந்து, மனம்  விடுதலை அடையும் நிலையைப் பற்றி.

Friday, March 13, 2015

It All Goes Wrong Anyway by Ajahn Brahm

Original reading: 
http://www.awakin.org/read/view.php?tid=1062

தவறுகள் நடக்கத்தான் செய்யும்
- ஆஜான் ப்ரஹ்ம


நாம் வாழுமிடம் ஆஸ்ரமமாக இருக்கலாம், ஒரு நகரமாக இருக்கலாம்
அல்லது ஒரு அமைதியான மரங்கள் சூழ்ந்த தெருவாக இருக்கலாம்.
எதுவாக இருந்தாலும் பிரச்சினைகளும் கஷ்டங்களும் அவ்வப்ப்போது
வருவது என்பது இயற்கையே. சில முறை பழுதாவதுதான் நம் வீட்டில்
இயங்கும் பொருட்களின் இயற்கை,. வாழ்க்கை தங்கு தடங்கலின்றி
செல்ல வேண்டும் என்று நாம் எவ்வளவுதான் முயற்சி செய்தாலும்
அப்படி நடப்பது அரிது.


துக்கம் என்ற வார்த்தையின் ஒரு ஆழமான அர்த்தம்,.உலகம் நமக்கு
கொடுக்க முடியாத ஒன்றை அதனிடம் கேட்பது. மிகச் சரியான ஒரு
வீடும், வேலையும் வேண்டும் என்று கேட்கிறோம். இப்பொழுதே ஆழ்ந்த
தியானமும், ஞானமும் வேண்டும் என்று கேட்கிறோம். ஆனால் இந்த
பிரபஞ்சத்தினால் இவற்றைத் தர இயலாது. தர முடியாத ஒன்றைக்
கேட்கிறோம்.என்றால் துக்கத்தைக் கேட்கிறோம்.என்றுதான் பொருள்.


பணி செய்யும் போதும், தியானம் செய்யும் போதும், அவ்வப்போது சில
தவறுகள் நேரிடும் என்பதை நாம் ஒத்துக்கொள்ள வேண்டும். நம்முடைய
வேலை, இந்த உலகத்தை நம் ஆசைக்கேற்ப மாற்றுவதல்ல. நம்முடைய
பணி, கவனித்து, புரிந்து கொண்டு, ஏற்றுக் கொண்டு, விட்டு விடுதல் ஆகும்.

உடல், மனம், குடும்பம் மற்றும் உலகத்துடன் நாம் சண்டை போட போட,
நம்மால் உண்டாகும் காயங்களும், நமக்கு உண்டாகும் வலியும்,
அதிகமாகும்.


சில சமயங்களில் நம்மால் தினசரி வாழ்வில் இருந்து சற்றே தள்ளி
நின்று மொத்தமாக வாழ்க்கையைப் பார்க்க முடிகிறது. அவ்வப்போது
தவறுகள் நடப்பது இயற்கையே என்று புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. நாம்
உழைக்கிறோம், கஷ்ட நஷ்டங்களை சந்திக்கிறோம், நம் வீடு, மனம்,

உடல் மற்றும். வாழ்க்கையை, மிக சரியானதாக அமைப்பதற்கு பாடு
படுகிறோம்,  ஆனாலும், எல்லாவற்றிலும், கொஞ்சம் தவறுகள் நடக்கத்தான்
செய்யும்.

Friday, March 6, 2015

We Move in Infinite Space by Rainer Maria Rilke

Original reading: 
http://www.awakin.org/read/view.php?tid=957

முடிவில்லா வெளீயில் பயணம்
- ரெய்னெர் மரியா ரில்க


சோகம் வந்தடையும் தருணங்கள் எல்லாம் பதற்றம் மிக்க, உணர்வுகளை இழந்த தருணங்களாக நமக்கு தோன்றுகின்றன, அறிமுகமில்லாத ஒரு புதிய நிலையுடன் நாம் தனியாக இருக்க வேண்டிய சூழ்நிலை; நமக்கு தெரிந்த எல்லாம் ஒரு கணம் நம்மிடம் இருந்து எடுக்கப்பட்டு விட்ட ஒரு நிலை. இருந்தாலும், ஒரு மாற்றத்தின் நடுவே நம்மால் நின்று கொண்டே இருக்க முடியாது. அதனால்தான் சோகம் என்பது கடந்து போகிறது.  புதிய நிலை நமக்குள் ஐக்கியம்மகி நம் ரத்தத்தோடு கலந்து போகிறது.

இதனால் ஒரு விருந்தாளியின் வருகையால் ஒரு வீடு எப்படி மாறுகிறதோ அப்படி நாம் மாறிப் போகிறோம். வந்தவர் யார் என்று யோசிக்கிறோம். அறிகுறிகளை வைத்துப் பார்த்தால், நம்முடைய எதிர் காலம்தான், அது நிகழ்வதற்கு வெகு முன்பே, நமக்குள் புகுந்து, உருமாறி, அமர்ந்து இருக்க்கிறது என்று சொல்லலாம்.  இதனால் சோகமாக இருக்கும்போது மிக கவனத்துடன் இருப்பது நல்லது.

எந்த அளவுக்கு சோக நிலையில் நாம் அமைதியுடன், பொறுமையுடன், திறந்த மனதுடன் இருக்கிறோமோ அந்த அளவுக்கு, ஆழமான, தெய்வீகமான ஒரு நிலை நமக்குள் நுழைய முடியும். எந்த அளவுக்கு அதை நாம் வரவேற்று நமதாக்கிக் கொள்கிறோமோ, அந்த அளவுக்கு அது நமது விதியாக மாறுகிறது. பின்னர் அது நிகழ்காலமாகி நடக்கும்போது, அதை நம் உள்ளூயிரால் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

இவ்வாறு நாம் மன வளர்ச்சி அடையும் போது நமக்கு நிகழ்வது எல்லாம் நமக்குள் வெகு காலமாக இருந்தவையே; வெளியில் இருந்து வருவன இல்லை என்பது தெளிவாகிறது. தீதும் நன்றும் பிறர் தந்து வருவது இல்லை. விதி என்பது நம்முள் இருந்தே வெளிப்படுகிறது என்பது புரிகிறது.

பெரும்பாலான மக்கள், எதிர்காலம் தன்னுள் நுழையும்போது அதை கவனித்து ஐக்கியம் செய்வதில்லை, அதனால் அது நிகழ்காலமாக மாறி நடக்கும்போது, அதை அடையாளம் கண்டு கொள்ளவதும் இல்லை. தாம் கவனித்த அந்தத் தருணம் வரை, அது எங்கு இருந்தது என்று அதிர்ச்சியும் குழப்பமும் அடைகிறார்கள்.

பூமியை சுற்றிதான் சூரியன் வருகிறது என்று பண்டைய மக்கள் தவறாக நினைத்தது போல நாமும், காலத்தின் வருகைப் பற்றி தவறாக நினைக்கிறோம். காலம் நின்று கொண்டு இருக்கிறது. நாம்தான் முடிவில்லா வெளியில் நகர்ந்து கொண்டு இருக்கிறோம்.